za daleko jesteś by widzieć jak gasnę inny rejon nieba obca galaktyka zwiodą cię paralaksy nie potrafię przyćmić rozproszonym światłem na horyzoncie wciąż nowe oczy kuszą blaskiem eksplozja zwieńczy żywot materię pochłonie przestrzeń zostawię po sobie mgławicę i kilka twoich westchnień