każdej bezchmurnej nocy wsparty o lodowaty parapet wspominam nasze pierwsze zabłąkane spojrzenia był wieczór już nie pamiętam daty zmierzałaś niepewnie wtulona w ogon komety przemierzając wszechświat ulic na pierwsze spotkanie z wyśnionym księciem miał być na białym koniu tak wróżyła spadająca gwiazda... księciem okazał się księżyc rumaka zastąpił rum do małej czarnej wieży... dziś znów jestem w umówionym miejscu ale ty idziesz tak powoli tak bardzo powoli...