Słowa kradną wspólne gwiazdy

dorzuć złych słów
by przysięgi ogień zgasł
od trzepotu
sinych warg

noc zziębnięta
czai się u drzwi
znudzona
pełnią księżyca

z bibuły gwiazdy
od łez do mnie przywarły
nie dając się zmyć

świecę dając
ćmom
azyl

a nam
ostatni pergamin