tam w nicości, wszyscy patrzą ,też i krzesło patrzy na nich, czy jako rzecz ma się tak samo wyczerpać
i osunąć się na dno , kto w czyje chce myśli wejść ,czy też jesteśmy światłością rzeczy czy światłością przestrzeni? jak daleka cisza myśli nie przemija tak krzesło można zrenowacić ,jak też innego człeka na nim posadzić w:)