Samotność w tłumie

Samotny w tłumie zagubiony w tłumie w zardzewiałej pobrudzonej rzeczywistości przyglądam się podajacym sobie ręce chmurom nie patrzę na ziemię gdzie tłoczą się poplątane wydarzenia zagubionych gdzieś myśli przeszłość zostawiła koślawe ślady czy warto się na nich zatrzymywać znaczą podeptane wspomnienia czuć zbliżającą się bezsilność światło tak słabo się pali miała być jasność wszędzie jest kwitnąca bylejakość a czeka nas ciemność 10.22 andrew