Wiara w siebie gdzieś wysoko na niebie latało małe stado ptaków byłam w parku siadłam na ławce wpatrywałam się w ich swobodny pelen radości lot uśmiechnęłam się takie chwilowe zapomnienie gdyby tak być ptakiem w ostatnim czasie zagubiłam się trochę w codzienności nie żeby się coś wydarzyło szczególnego przestałam siebie dostrzegać jako kobietę byłam matką żoną a kobiety nie było gdyby tak być ptakiem one pokazały mi drogę nie od jutra już dziś jestem znowu kobietą tak lekko się poczułam chyba nie pofrunę 12.22 andrew