Ten ołtarz ma cztery nogi Grzeszy codziennością; rozmową, pisaniem, przytulaniem, jedzeniem, kawą też grzeszy. Czasami pięścią, ale z rzadka. Ocieram się o niego wylewając łzy- często śmiechu. Ubrany w białe obrusy przyjmuje najlepsze trunki- dzbany wina. To przy nim obnażam swoje myślenie. To przy nim biję się sama z sobą Dźwigam się i idę dalej.