Przejdź do treści
Czytanie

Niezapomniany poranek

Budzisz mnie ze snu o poranku
dojrzałymi pachnącymi poziomkami.
Lekko pieszcząc przy tym mój policzek
rozgrzanymi dłońmi od wszchodzącego słońca.
Otwierasz okno,
bym wreszcie mogła dostrzec
jaki jestes piękny i
bym mogła poznać
Twoje najdoskonalsze walory.
Czuję zapach porannej rosy
na poziomkowych liściach.
Wyglądam za okno i
zauważam ogródek
z wyschniętą od słońca trawą,
z soczystymi wiśniami
na gałązkach zielonkawych drzew.
Gdzieś dalej
rozprzestrzenia się śpiew gagatków.
Jest cudnie.
Dziękuję Ci świecie
za poranek wśród poziomek
i rozgrzany do czerwoności policzek.
44 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.