Przejdź do treści
Czytanie

legenda



klif wysoki, suknia biała, silny wiatr
w twarz i ciało wtulał siebie , szeptał
kłębowisko chmur ciężkie nad głową
w niej brak miejsca, na ciche westchnienie.

krawędź dłoni zwróciła do nieba
owiązała szyję horyzontem ,odprysnęła
w kawałeczki rzeczy martwej, wśród kamieni
woła marynarzy, złośliwie śpiewa, nieodnaleziona.
47 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.