Przejdź do treści
Czytanie

Zgnilizna

Egzystencjalne
Mała kropla skałę drąży Tak jak człowiek cel istnienia Pyta siebie czy nadąży Spełnić wszystkie swe marzenia Pogubiona twarz ponura Zakłamane w duszy lato Widzi w lustrze korposzczura Jest w domyśle zwykłą szmatą Zadeptane życia losy Zawłaszczone cudze mienie Kiedy wkońcu powie dosyć Nie wybaczy już sumienie Zgniłe strzępy świadomości Wybujałe ciągle ego Będą wracać do przeszłości Lecz nie będzie już niczego
106 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.