samotne niedopieszczone niepotrzebne nikomu pozbawione miłości i troski łka cichutko w pustce wszechświata stęsknione łaknie czułych słów i gestów pełnych ciepła jak omdlała roślinka kropli wody zgorzkniałe pogrąża się w smutku i żalu i tak trwa zimne i niedostępne niczym wyniosły lodowiec w bólu i rozpaczy czekając na cud miłości