Pięćdziesiąt wiosen, pięćdziesiąt zim. Stateczny wydawał się facet. Wystarczyło jedno spojrzenie, muśnięcie warg, By rozsypał się jak domek z kart. By wszystko to co było, stało się nie bytem. Sterany życiem, facet pełen wad. Odkrył w sobie coś z młokosa. I najgorsze w tym wszystkim jest to, że źle oceni go świat. Facet sterany życiem, pełen wad.