archigos

A

archigos / 2 lata temu

karzeł

I wyszedł przed publikę mały człowiek. By być większym drabinkę mu dali. I pluje jadem wszem i wobec. Opluci wszyscy co blisko i daleko stali. I myśli mały człowiek. Że wielkim mężem jest stanu...

1 0

1

A

archigos / 2 lata temu / O przyjaźni

Przyjacielu...

Przyjacielu, gdy wspólnie szliśmy przez życie. W sumie tylko jakieś dziesięć lat. Razem planowaliśmy naszą przyszłość. Ty miałeś swoje plany a my swoje. Jednak mogliśmy liczyć na siebie nawzajem....

0 0

0

A

archigos / 2 lata temu / O życiu

Cienie

Wieczorem, tuż po zmroku. Wychodzą cienie z rogu pokoju. Kiedyś się bałem. Ale byłem dzieckiem. Teraz to przyjaciele. Niby nie jestem sam. A jednak. Brak czegoś jest. Coś kiedyś było. Oc...

0 0

2

A

archigos / 2 lata temu / Miłosne

Będę Cię kochał ...

Będę Cię kochał ukradkiem. Tak, że nic nie zauważysz. Wystarczy mi Twoja bliskość. Od czasu do czasu spotkanie. Pogadać, pośmiać, pomarzyć. Będę Cię kochał ukradkiem. W wiecznym friendzonie zo...

0 1

2

A

archigos / 2 lata temu / Miłosne

Prawda

Tak blisko a jednak tak daleko. Uścisk dłoni i nic więcej. Chłodna, wycofana. Czy aby na pewno? Jeszcze kilka dni wcześniej wszystko zdarzyć się mogło. Co było prawdą? Te kilka chwil? Te kilka...

0 1

2

A

archigos / 2 lata temu / O życiu

wieczór

Gdyby to wszystko zdarzyło się kiedyś. Gdyby można cofnąć czas. Może wtedy inaczej potoczyłyby się ich losy. A tak. Został tylko płacz. Wieczorem, gdy słońce zachodzi za wzgórzem. Stado saren p...

0 1

1

A

archigos / 2 lata temu

gość

Puk, puk Kto tam? Cisza za drzwiami. Coś skrada się, szura butami. Puk, puk. I cisza. Słychać oddech. Nikt nie rusza się. Puk, puk. O znowu. Słychać jakby mlaśnięcie. Siedzę cicho. Nie otwie...

0 1

0

A

archigos / 2 lata temu / O życiu

Dysputy

Wieczorne rozmowy samego z sobą, Kolejny wieczór dysputy, Czy lepiej jest teraz? Czy było kiedyś? Czy coś się skończyło? Czy zaczyna się? Wieczorne dysputy. A z tyłu gdzieś czai się strach....

0 0

0

A

archigos / 2 lata temu / O życiu

Facet

Pięćdziesiąt wiosen, pięćdziesiąt zim. Stateczny wydawał się facet. Wystarczyło jedno spojrzenie, muśnięcie warg, By rozsypał się jak domek z kart. By wszystko to co było, stało się nie bytem. St...

0 0

0