Przejdź do treści
Czytanie

Pokojem widziany

Cicha ciemność powoli oknami wpływa,
uparcie spór z blaskiem świecy toczy.
Ona potężna, on zaś nikły.
Tak pojedynek pomiędzy nimi się rozgrywa.
Na arenie nocnego pokoju.

W tej chwili nocnego, za chwilę porannego,
lecz ciągle własnego kawałka świata.
Pośród czterech ścian,
ściera się całe jestestwo dnia każdego.

Powoli stygnie już herbata,
na parapecie słychać tętent kropli deszczu.
W półmroku własnego pokoju, własnej celi
zachwyt nad cudem nocy ogarnia.

A wiatr szeptem za mną woła,
pobaw się ze mną.
44 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.