Przejdź do treści
Czytanie

*****

życie dało mi kopniaka,
Który jak cholera boli.
Prysła przyjaźń wielka taka,
Z własnej,czy nie własnej woli.

Ironicznie się zaśmiało;
Przyjaźń nigdy nie umiera...
Multum wspomnień poozostało,
Jak strzęp czeków milionera.

W swej głupawej naiwności
Wierzę,że to nic takiego.
Wrócić chcę do codzienności,
Choć się nie da żyć bez "tego".

Diabeł maczał swe kopyta
W tej brutalnie przykrej sprawie.
Niech nikt o nic mnie nie pyta.
Tak,jak jest,ja to zostawię.
42 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.