Stachurze

Jeszcze przełykałeś napoleońską myśl
w ślinie polskiego horyzontu zbóż
siekierą dźgając egzystencjalną błotnię
torów do nikąd
gwiazd głębokich aż do szaleństwa
szczodrobliwego mózgu
niedorosłym w dziecinnych ucieczkach
sznura