Czarna matka

Matko Śląska czarnego jak chleb
składam ciało
w prostej trumnie ziemi

zwiędłym liściem odkryj mnie
jak proste życie hajmatu
czerwonych okienic
białych zazdrosek trud

dzwon bije w żywych sercach
jestem gotów kości
ułożyć w twoich ramionach

słyszę garście ziemi sypkiej
jak wspomnienia

ruch łopaty zamyka drzwi

przepraszam za rdzę
na stali twoich kominów

jestem już twój wygaszony
syn matko czerni pokoleń

ciepła ziemia ciszą przykryta