Przejdź do treści
Czytanie

Nicość...

Kim jesteś?
Falą zła płynąca z nieba?
Nieobeszłą ciszą
pośród martwych ciał?

Czy naprawdę istniejesz?
A może ty jesteś właśnie
niczym?

Więc tak naprawdę Ciebie nie ma!

Gdzie się kryjesz?
W czarnej trawie,
w ociężałym wietrze,
w zimnym słońcu,
czy na pustyni bez piasku?

A może jesteś we mnie?

Ja z tobą rozmawiam,
ty ze mną – nie;
więc mówię sam do siebie!

Czuję Twój zapach
nieznanej tęsknoty,
czuję Twój smak
nieustającego pragnienia,
chcę Ciebie dotknąć,
lecz...
jesteś nicością!

Byłaś zawsze blisko mnie
- sam Ciebie tworzę...
52 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.