Tonę. I choć w błękitnej wodze - nie widzisz. Krzyczę. I choć prosto w Twoje ucho - nie słyszysz. Szarpię. I choć to Twoje ciało - nie czujesz. Dałam się zwieść błękitowi, Szeptom, dzięki którym zasypiałam, Dotykom, które drżały, Wydawać się chciało miłością. Gruby lód pokrył kajdany nas łączące. Już się nie znamy.