Przechadzając się po zakurzonych ścieżkach pamięci potknęłam się o uśmiech twój. Tak jeszcze niewinny chłopięcy a jakże dojrzały już. Chochliki z twoich oczu skradły myśli me, i wiele lat minęło nim opuściły je. Niedokończone słowa poszarpane dni tak mało nam było trzeba by uwierzyć w sny. Czas jak tabun koni gna Wszystko wiruje dokoła lecz pamięć choć zakurzona wciąż pozostaje młoda.