Życie bez sensu do przodu gna bez ustanku pędzi ku zagładzie świata. Gdzieś w tym przepychu nieustannym biegu zatrzymałem się ja. Patrzę na ludzi oczom nie wieżę tyle zła biedy niesprawiedliwości co się dzieje? Łzami zalewam kolejną poduszkę nie chcę gonić za szczęściem ono przecież nie istnieje.