Na bruk mokry patrzę z rana moje serce się zachwyca bo kolory wreszcie widzę bo ta szarość szpetna znika obok rododendron stary swą zielenią wyrazisty furtka brama płot brązowy śnią w kropelkach sen swój czysty.... A gdzieś dymy, ziemia płonie chociaż woda ją otacza może wreszcie pomyślimy że to do nas może trafiać może warto wreszcie zacząć system zmieniać w środowisku chronić, dbać i przewidywać skutki braku w nim zamysłu.