Makatkę długą utkać by z tych myśli ludzkich co to Ty wysłuchać dziwnym trafem masz jak pierwszy raz podaną baśń ciekawe to zarazem smutne że łatwo tak te myśli ludzkie takie i ważne i płaczliwe nie chcąc....poznajesz rozpaczliwie bo...ofiarować mało możesz a dobre serce nie pomoże i tylko słuchasz łzy ocierasz i tkasz makatkę... rozpościerasz... *Chorym /z chorobą Duszy również/