Nad ranem tak do mnie jakoś namolnie wracają co dzień na złość może chytrze psiakość słowa w niepamięć rzucone liryczne i delikatne kradzione z telefonu kłamliwe ale śliczne odporne na łzy żony i bardzo zdyszane czasem lękliwe i głośne z bólu rzeczowe co rarytasem też słodkie jak miód w ulu... z łąk i gór przełęczy znad jezior i morza plaż z miasteczka co nie męczy snu co piękną ma twarz słowa z mej niepamięci co były... i nie powinny tak aż...