Poeta tak cudnie słowem żongluje że myśli się gubią gdzieś tam.... dryfują po wodach jak kryształ pięknych i czystych po lazurowych do cna przejrzystych choć wokół skały brzegi niemiłe myśli bezpiecznie niebiańsko płyną z chmurą na niebie nawigują w słowie poety co maluje....