Przed Jesienią piękną młodzieniec klęknął w liściach jak złocień z bursztynem w złocie. Mężem ja Twoim Ty Żoną moją proszę o rękę skończmy udrękę. Jesień myślała...zastanawiała... Młodzieńcze miły Tyś jest zawiły kołujesz mnie nie zgadzam się sukienkę stracę jej nie zobaczę Ty pognasz dalej boś Wiatr jest w szale... Naiwna nie wie że Wiatr już w gniewie drwi z naiwności doli nagości bo... jeszcze przed zimą nie pianissimo zawieje do Niej weźmie co chce.