Pusta aleja kasztanowa liście szeleszczą pod krokami rozłąkę drzewom liściom sobie objęci wpół opowiadamy stukot tramwaju w słowa wpada by w świetle latarń już za chwilę miarowo niknąć w mgle odległej pozwolić znowu gadać mile kadr ten czarowny ciągle wraca jak film na nowo oglądany nastrój wieczoru zapach mgielny ciągle w pamięci ukochany.