Układam w pamięci obrazy z tamtych lat, do niewinności Staram się nie zamykać tej jakże mlecznej drogi usłanej mandarynkami i ciągnącymi się w nieskończoność krówkami obrastam w chamstwie i arogancji do szkodliwości aż przekroczę granicę słodkiej jak miód gorzkiej złej i znowu frunę oblana czekoladą pełna namiętności do zazdrości i koniec układam w pamięci słowa z tamtych lat jakże silne struta życiem nasuwam kołdrę wysoko wypatruję ptaków przedziwnych niosących mnie do niewinności do pustych mych oczów w odbiciu lustra