Noc ma chabrowe oczy. Dziurawi mnie jak sitko, przez które odsącza się makaron. Mówią, że jestem przezroczysta w sukience w wielkie ,niebieskie grochy. Księżyc oparty o skórę zasłania przejrzystość gdy cicho opada moja sukienka. Mieszają się twoje palce ze światłem gwiazd w splątanych poezją włosach. Burzy się mój spokój jak wzburzone sztormem morze zostawiając nieład w poukładanej głowie. Czerwień wina pomieszana z karminem szminki maluje ślad na twojej twarzy -wspomnienie minionej nocy.