Dziś już nie świecisz na moim niebie gościem nie bywasz też w moich snach i to co było jest mgłą zasnute dawnych emocji wygasł już żar dziś już nie szukam dłonią twej ręki a myśli mają spokojny bieg ze złotych wspomnień pozostał tombak bo kiedyś bardzo zraniłaś mnie lecz twoje ziarno kryję wciąż w sercu gdzieś zagrzebane na samym dnie razem z nadzieją na lepsze czasy że wykiełkuje zeń nowy kwiat