O kulo ognista ty jeźdźcu zagłady kiedy na niebie zalśnisz nam jaskrawym czy wśród pożogi i dymu i ognia czy też pośród trzęsień i w powodzi fali będziemy się nadal zasad swych trzymali a może ratując swój żywot mizerny w walce o wodę żywność i schronienie będziemy tacy jak te wilki wściekłe co w bitewnym szale o swoje zbawienie o ostatek świata gryzą się zaciekle czy też przedłożymy nad własne istnienie to co czyniło ze zwierząt nas ludźmi i choć wszystko wokół umiera i ginie gotowi by złożyć życie swe w ofierze pozostać człowiekiem w ostatniej godzinie