Ranny bunt

Drapieżne Słońce wdzierające się do półprzymkniętych powiek przez źle zaciągnięte zasłony budzik samobójca ryczący po raz ostatni Nie … nie wstanę! Obrażony na bezlitosny świat przerywający o brzasku duszy podniebne wędrówki, szyderczy śmiech rzeczywistości Nie … nie wstanę! Worek sierści pchający się do łóżka... I ty Brutusie przeciwko mnie? Doigrasz się bestyjo! Nie … nie wstanę! Tak będę leżał!