Co za ptaszysko niesforne mam w sobie co śpiewa mi i gra na różne nuty, bije skrzydłami i miota się w mej duszy. Raz liryczną struną targają wnętrzności by następnie przemienić się w wulkan radości. Znów melancholijna nostalgia wzięła nade mną górę by po chwili przeobrazić się w dziecięcy roześmiany chórek. Nagle sowa w okno zapukała, okulary na nosie miała i mądrości światowe wykładała.Po chwili z okna zniknęła i gołąbek biały z listkiem zielonym na parapecie usiadł i zagruchał nadzieję przyniósł i po chwili w przestworza się wzbił i do gniazda swojego pofrunął. Wrona czarna w oknie się ukazała i zahukała o chorobie opowiedziała, sikorka na pomoc przybiegła brzuszek żółty pokazała i nastrój pesymistyczny z serca wygnała.