Sześćdziesiątka

Sześćdziesiątka Sześćdziesiątka moja droga Celinko to jest tak. Jakbyś w góry się wybrała i na szczyt jej wejść chciała.Na drodze przed szczytem schronisko turystyczne odwiedziłaś w nim kawy się napiłaś, papieroska wypaliłaś, koniakiem poprawiłaś i na szlaku swej wędrówki stanęłaś. Do tyłu się odwróciłaś,przebytą drogę podziwiałaś gdy w młodym wieku w życie się wybrałaś. [ 2 O - 3 0 lat] Najpierw biegiem krótki dystans pokonałaś, [ 4 0 lat] później trochę zmądrzałaś i marszem forsownym dalszą drogę pokonywałaś. [ 50 lat] W połowie drogi pomyślałaś do sklepu pomaszerowałaś i kijki trekkingowe zakupiłaś. [ 60 lat ] Później dalszą drogę spokojnie pokonywałaś. Po drodze widoki oglądałaś i owoce swego życia podziwiałaś. Zadyszki jeszcze od spaceru nie miałaś. Szczyt góry przed tobą ostrożnie nań wstępuj, pomału,przemyśl dalszą wędrówkę byś nogi nie skręciła,do szczelin nie wpadła , za szybko końca nie osiągnęła, do 92 lat się wspinała. Obłoku ręką dotknęła, na chmurze usiadła i do nieba uleciała. Rodzina zwłoki jej do trumny włożyła i do kościoła na mszę żałobną zaprowadziła. Następnie orszak pogrzebowy na cmentarz odprowadził.Tam się córki jej popłakały i grób kwiatami okryty często odwiedzały.