proszę spokoju daj mi trochę wytchnienia proszę już znieść tego nie mogę i gotuje się we mnie paruję po policzku wilgotnymi smugami trzask proszę nie przekręcaj klucza nie obmyślaj misternie planów zagłady by obwieszczać je potem w oczekiwaniu na nienawiść proszę nie pukaj niczego nie wskórasz już dawno trzeba było się pożegnać pozwól mi tu zostać samemu w swoim świecie ukrytym tak daleko tuż za ścianą nie sądziłem że dom może być tak wielki by pomieścić w nim dwa światy chciałbym rzec nie wchodź nie niszcz wracaj do siebie lecz tutaj nikt nie puka