odkrywam przestrzenie twoich opowieści magiczne alegoryczne to znowu realne jak ciało i krew dotykam kształtów w obrazach jakbym chciał je ożywić a one niedostępne jak ikona jakbyś je zamknął w majestacie szkła przez popiół okropności zmierzam do krzyczącego wyrazu obudzić ze snu czarownice zadumać się przed Piotrem ogien i woda proch i pokój piękno i brzydota wszystko jak w tyglu się miesza obrazy jak z kalejdoskopu ludzkich zdarzeń tragicznych i wzniosłych bajecznych i realnych żywych i martwych wśród życia