w ciszy dnia w ciszy światła w cieple płomieni w cieple rak marznących jest pamięć tych co przeminęli znaczą ten krajobraz pamiętające ognie nasze dłonie lekko drżące łza ukradkiem spływa na zółte liście one jak kartki z ich kalendarzy spadły tutaj wszystko co po Nich mamy to pamięć więc żyją w niej swoim testamentem póki pamiętamy krajobraz pamięci maluje listopad przedziwny obraz zapada w serce