kroczą dumnie w świetlistym szyku krokiem radosnym jakby niosły ich skrzydła już nie idą a lecą potęga maszeruje niosą sztandary dni swoich cudowne zwycięskie trofea w purpurę zdobni sami dzisiaj zwycięzcy zostali w szyku stalowy krok stalowa postawa niosą na piersi zwycięstwa i tak w tym marszu zapamiętani jakby już wkoło nic nie istniało i tylko ktoś z boku rzucił memento ...jakby zapomnieli że też mogą być pokonani