Dwoje ludzi poszarzałe z troski twarze wyczekane twarze z rozpaczy rysem i nadziei iskrą w zmęczonym spojrzeniu wpatrzone w jedno okno ponad szarym murem przemienienia dwie wyczekane twarze dwojga kochających ludzi dłonie kurczowo splecione bieleją od uścisku pełne łez spojrzenie matki i ojca niepokój i nadzieja płyną godziny za murem przemienienia czy stanie się on dziś do życia bramą,twarze rodziców czekające dziecka...pełne miłości która wydaje się od śmierci silniejsza jaka będzie ta czekana godzina