wyrastają wśród naszych żyć góry ze szkła i stają się większe od nas są zamiast nas... góry naszych dni pustych szklanych dni nasze w nich giną jakbyśmy nie żyli już puste dni wyrzucamy puste butelki naszych dni rzędami stoją w nas a w każdej bies szczęśliwy puste dni jak butelka tworzą puste góry życie znikło w nich nie żyjemy żyjąc losu ironia i ten bies...