Dziewczyna na łące zbierająca kwiaty porankiem w słońca promieniu wiatr porusza jej włosy jakby trwa dotykał ledwie z lekki rumieńcem rześkości poranka fregata co piersią dotyka fali w sukni białej wiatrem podszytej jakby płynęła po balowej sali do muzyki tego wiatru konie co z mgły wyszły poranka białogrzywe jak fale mgłą uskrzydlone jakby frunęły jak polatujące białe motyle obrazy poezją pisane poezją co tworzy piękno spójrz na jej strofy i zamknij oczy zaczaruj swój świat szary kolorami tymi niech stanie się łąką falą i wiatrem co porusza struny