wybija godzina a na jej szczycie słyszę uderzenie jak gongu jęk przerwany godzina czerwieni te minuty co niewypowiedziane zostaje na progu czasu krzyk co ledwie szeptem zdaje się szukać ujścia to żródło ogarnia przestrzeń między nami ... godzina chwilą się staje chwilą szaloną bez brzegu bez granic łapie czas w dłonie czas zatrzymał się w nurcie jego i tak trwamy jakby to jedno było