Przejdź do treści
Czytanie

Wianki

Wianki już plotę jesienią
by okryć, ozłocić twą głowę
brązu i złota barwą piękną
pochwalę twoją urodę

Płomienne oddechy iskierki
dusze, zamienie na nową
twoje oczy jak mgiełki
rozmienię na monetę drobną

Zakradnę się cicho do ciebie
kryjąc się w cieniu miłości
prędko odgarnę kołderkę
podziwiać sztukę nagości

Nasunę na siebie nicość
pokój wypełnić nią dane
zdobęde chwilę rozkoszy
dureksa za okno wywalę
46 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.