podskoczyła spieniona fala tupnęła na swych braci hulaj duszo do woli póki wiatr nie ustoi chlusnęła na kamienie potargała im grzywki jedne czesane z przedziałkiem a inne tak nie całkiem odbiła się od piasków wracała przeklinając nieludzko bo tak w podróży powrotnej już nie widziałem jej psotnej zamknęła się w morskich czeluściach zmęczona tymi wariacjami Pewnie usnęła na podmorskiej łodzi i dlatego do nas już nie wychodzi