moje wszystkie świata strony zamknęły się w horyzontach szarych nie chcą być rozszerzalne wystarczy im bycie ograniczonym połączyły mnie ze sobą liniami niezbyt widzialnymi gdy chcę odbić w prawo ciągną mnie z lewej strony biec chcę do przodu szarpnięcie czuję w plecach bywa że się w nie zaplączę kontemplowanie możliwości rozplątania trwają potem latami a nie zawsze są możliwe rozwiązania pewnie i innych ludzi sieci napotykam tylu nas na ziemi ze sobą związanych rozstawać się,zapominać o sobie niemożliwe bo w węzłach los nas trzyma