Przejdź do treści
Czytanie

ona

zdarto z niej zaschnięte
zręby żalu
nad pożartą
przez zepsutą miłość
duszą
co woła bezzębnymi ustami
o życie
zniewolona więzami
strachu przed
kolejnym zawodem
i stoi naga
przed nim
ze wstydu
z grymasem na twarzy
co uśmiech udaje
myśli żałosne
próbują skryć
miejsca wstydliwe
na próżno
52 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.