W złotej klatce byłem uwięziony
Ciepłym kocem wspomnień otulony
Siłą miłości i akceptacją pojony
Nadzieją i czułym dotykiem karmiony


Nagle iluzja została złamana
Klatka ze złotej stała się miedziana
To były pozory koc okazał się zimnym wspomnień łańcuchem
Ta miłość była gorzkim kłamstwem jedynie ze słodkości okruchem
Czuły dotyk okazał się dotkliwym bólem przenikającym me serce
Przykuty do łańcucha spowity wspomnieniami tkwiący w swej udręce
Prawdę tak bolesną i bezwzględną ujrzałem
Żyłem złudzeniami kochałem iluzje wreszcie zrozumiałem…