w chleb powszedni wracasz z niebytu nadrobimy pominięte chwile przy kolacji zagrzebiemy wspomnienia kilka marnych szkiców z nicości przerabiając na kolorowe obrazy w odcieniu ze śniadaniem w tle oprawiamy świty w ramy okien z widokiem na jutro drzwi przyjdą później jeszcze zanim zapłonie pamięć