po rycersku przez otwarte okno na sny nie wietrzył że nie ma jej zamkniętej wysoko w chmurach gdzie na białym koniu miał przybyć jako zwycięzca ubrany jedynie w srebrna aureolę kiedy zabrakło aniołów w pamięć wkłuł podskórną miłość wędrując niespokojnymi drogami na skrzyżowaniu tęsknot w tę i z powrotem ktoś powiedział że z nieba blisko do piekieł tam gdzie wszyscy święci wynieśli się do wszystkich diabłów teraz już wierzy że nie ma wieży