wygrywasz u stóp piramid uwięziona w rzeczywistości anomalia odgłosów ciemności coś więcej światło jakże motyl bardzo wzniósł skrzydła kiedy odchodziłem od zmysłów w wolnej formie szczęście a ty śpisz obłąkana oczekując na cuda a przecież cudem samym w sobie było to że ty i ja małostkowość strachu że się nam nie uda rozchyl zapatrzyłem się w przeszłość a w przyszłości cisza